ಚಿತ್ರಾ ಸಂತೋಷ್

ಕುಳಿತಾಗ, ಎದ್ದಾಗ, ಬಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಆಫೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ …ಹೀಗೆ ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅದೆಷ್ಟು ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ! ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೇತಾಡಿ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಬಣ್ಣದ ಓಲೆ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಓಲೆ, ಸರ ನೋಡಿ ಕೇಳ್ತಾರೆ; “ಬೆಳ್ಳಿನಾ?” ಎಂದು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೇಳುವುದುಂಟು; “ನಮ್ದು ಆನಿವರ್ಸರಿ, ನನ್ ಹೆಂಡ್ತಿ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಓಲೆ, ಸರ ತಕ್ಕೊಂಡು ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡ್ಬೇಕು. ಜಸ್ಟ್ ವಿಳಾಸ ಕೊಡ್ತೀರಾ?” ಎಂದು. ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ! ನನ್ನ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಓಲೆ, ಸರಗಳಿಗೆ ಅದೆಂಥ ಬೇಡಿಕೆ, ಅದೆಷ್ಟು ನೋಟಗಳು ನನ್ನಮೇಲೆ. ಒಳಗೊಳಗೆ ಬಿಗುಮಾನ ಎನಗೆ.

***

ಸಣ್ಣವಳಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು; “ಹಾಕಿದ್ರೆ ಚಿನ್ನಾನೇ ಹಾಕ್ಬೇಕು. ಚಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆದು. ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದದ್ದೆಲ್ಲಾ ತೆಕ್ಕೊಂಡು ಹಾಕ್ಕೋಂಡ್ರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಚಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಲೋಹಗಳು ಚರ್ಮಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ” ಎಂದು. ಪ್ರತಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ಅಮ್ಮ ಚಿನ್ನದೋಲೆ ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಮ್ಮನ ತಿಜೋರಿಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸರಗಳು, ಓಲೆಗಳು, ಉಂಗುರಗಳು, ಬಳೆಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಲ್ಜೆಜ್ಜೆ. ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೇನೇ. ಮುಂದೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ನನ್ನವನ ಎದುರು ರಾಣಿಯಂತೆ ಮೆರೆಯಬೇಕು, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ನಾಚಿಸಬೇಕು, ನನ್ನೊಡತಿ ‘ಚಿನ್ನದ ಚೆಲುವೆ’ ನನ್ನವನಿಂದ ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು…ಹೀಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳ ಮೊಳಕೆ.

***

ಈಗ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ನಾಲ್ಕು…ಜೊತೆ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಓಲೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಗೆಳತಿ ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರ್ತಾಳೆ, “ನಿನ್ನ ಕಿವಿಯೋಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ದುಂಡುಮುಖಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಓಲೆಗಳು ಚೆಂದ” ಎಂದು.ಮರುದಿನ ಇನ್ನೊಂದು, ಮತ್ತೊಂದು…ಹೊಸಹೊಸತು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಬಣ್ಣದೋಲೆಗಳು. ಕೆಂಪು, ಮೆರೂನ್, ಹಸಿರು, ನೀಲಿ ನನ್ನ ಇಷ್ಟದ ಬಣ್ಣಗಳು. ಪ್ರತಿ ಡ್ರೆಸ್‌ಗೂ ಮ್ಯಾಚಿಂಗೂ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಡ್ರೆಸ್‌ಗಾಗಿ ಓಲೆ…ಓಲೆಗಾಗಿ ಡ್ರೆಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಉಂಟು!. ಕೆಲವರು ತಮಾಷೆ
ಮಾಡುವುದುಂಟು; “ನಿಮ್ದು ಜ್ಯುವೆಲ್ಲರಿ ಶಾಪ್ ಇದೆಯಾ ನಿಮ್ದು. ಇಷ್ಟೊಂದು ಹಾಕ್ತಿರಲ್ಲಾ?” ಅಂತ.
ಆಗ ಮತ್ತೆ ಬಿಗುಮಾನದಿಂದ ನಕ್ಕ, “ನನ್ನವನಿಗೆ ಬಣ್ಣದ ಓಲೆಗಳು ಇಷ್ಟ. ಅದಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ತರಾ ತರಾವರಿ ಓಲೆಗಳು” ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೂ ನಾಲಿಗೆ ಕಚ್ಚಿ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇನೆ. “ನನ್ನವನಿಗಾಗಿ” ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋದೇ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಖುಷಿ ನನಗೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗಾಗಿ…ಅವನಿಂದಲೇ! ನಾನು ಧರಿಸುವ ಕೆಲವು ಹ್ಯಾಂಗಿಂಗ್ ಓಲೆಗಳು ಕಿವಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಡುವಾಗ ಅವನು ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ಖುಷಿಪಡುತ್ತಾನೆ. “ಚೆಲುವೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮೀಸೆಯಡಿ ನವಿರು ನಗೆಯನಗೆಯಾಡಿ, ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿ ತನಕ ನನ್ನ ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಿಂದಲೇ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಣ್ಣಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಮೂಡುತ್ತೆ. ಅದು ಅವನಿಗಿಷ್ಟ. ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಇಷ್ಟ. ತಿಂಗಳ ಸ್ಯಾಲರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಡ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಓಲೆ, ಸರ, ಬಳೆ ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡಿ ತೆಗೆಸಿಕೊಡ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕೊಡಿಸಿದ್ದ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಓಲೆಗಳನ್ನು ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ರಾಣಿ ತರ ಮೆರೀತೀನಿ.

***

ಅದೇ …ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಅವನು ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡಿದ ದಿನ. ಅದೆಂಥಾ ಹುಚ್ಚುಹುಡುಗ? ದಿನವಿಡೀ ಪೇಟೆ ಸುತ್ತಿ ಸುಸ್ತುಹೊಡೆದು ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ತಿಳಿಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಟೆರಕೋಟಾ ಜುಮುಕಿ ತಂದಿದ್ದ. ಅದು ಅವನೇ ಕೊಡಿಸಿದ ಸೀರೆಗೆ ಮ್ಯಾಚಿಂಗು. ಅವನು ಮೊದಲ ಸಲ ನನ್ನ ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ತಿಳಿಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿದಾರ್ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೇನೇ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡಿದ ದಿನ ಅದೇ ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆ ಕೊಡಿಸ್ತಾನೆ. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾಲ್ಜೆಜ್ಜೆ ತಂದು ಅವನೇ ತೊಡಿಸಿದ. ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕಚಗುಳಿ. ಎಂಥ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗ ನನ್ನಿನಿಯ? ನಾವಿಬ್ರೂ “ಮೇಡ ಫಾರ್ ಈಚ್ ಅದರ್” ಅನಿಸುತ್ತೆ.

***

ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ನಾನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ವಟ ವಟ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. “ಎಷ್ಟು ಹೇಳ್ಬೇಕು ನಿಂಗೆ….ಚಿನ್ನ ಹಾಕ್ಕೋಂತ. ಚಿನ್ನ ಹಾಕದ ಹುಡುಗೀನ ಯಾವ ಹುಡುಗನೂ ಒಪ್ಪಲ್ಲ. ಬರೀ ಬಣ್ಣದ ಓಲೆ-ಓಲೆ ಅಂತೀಯಾ. ಅದ್ಯಾವ ಹುಡುಗ ಗಂಟು ಬೀಳ್ತಾನೋ…ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ ” ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರ್ಕೊಂಡು ಗದರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ; “ನನ್ನವ ಓಲೆ ಕೊಡಿಸುವ ಹುಡುಗನೇ” ಅಂತ. ಅವರ ಗದರಿಕೆ ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನ್ನವ ಬರೆದ
ಬೇರಾವ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಸದಿರಲಿ
ನನ್ನೆದೆಯ ಬಡಿತದ ಹೊರತು
ಮನ ಮುತ್ತಿದಾ ನಲ್ಲೆ ಬಂದು ಮನೆ ತಟ್ಟಿದರೆ
ಬಾಳಲು ಬಹುದು ಜೊತೆಯಲಿ ಬೆರೆತು…
ಎಂಬ ಕವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿ ನಾಚಿಕೊಳ್ತೇನೆ. ಓಲೆ ಕೊಡಿಸುವ ನನ್ನುಡುಗ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವನು?