ಚಿತ್ರಾ ಸಂತೋಷ್

ನಿನ್ನೆ ಟೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ ನೋಡಿದೆ. ಆನೇಕಲ್ ನ ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿ ವಸತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ (ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳದು) ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಪಾರ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಾಟಲ್ ಗಳು, ಗ್ಲಾಸು ತುಂಬಾ ಮದ್ಯ ಕುಡಿದುಕೊಂಡು, ಜೊತೆಗೆ ಗೆಳೆಯರ ಡ್ಯಾನ್ಸ್…. ಥೂ! ಅಸಹ್ಯ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಜೊತೆಗೆ, ಆ ಕುಡುಕ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸ್ವತಃ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೇ ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಕೂಡ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ನೇರವಾಗಿ ದೂರೇನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಂದಿರ ಬಳಿ ತಮಗೆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಈ ರೀತಿ ಕಾಟ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಪೋಷಕರು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುದ್ದಿ ನೋಡಿದ ಪ್ರಕಾರ ದೂರು ನೀಡಿದ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಪೊಲೀಸರು ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.! ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ನನಗನಿಸಿದ್ದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ವಸತಿ ಶಾಲೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ಹೆಂಗಸರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸದವರಾಗಲೀ, ವಾರ್ಡನ್ ಆಗಲಿ…ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ದಿನಾ ಬಂದು ಕುಡ್ಕೊಂಡು ಇರೋದನ್ನು ನೋಡಿದ್ರೆ ಇಂಥ ವಸತಿಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಭದ್ರತೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ.
ಇಂದು ಬಹಳಷ್ಟು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ , ವಸತಿ ಶಾಲೆಗಳು ಇಂಥ ದುರವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ನೆಪಕ್ಕೆ ಬಡವರಿಗೆಂದು ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಬಳಿಕ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಯಾವ ಅನಾಹುತ-ಅನಾಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಓದುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಇಂಥ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇಂಗೆ ಬೆಳೆದಾರು?

****

ಹೀಗೊಂದು ಹಾಸ್ಟೇಲ್…
ನಾನೂ ಕೂಡ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಜಿರೆಯ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಓದಿದ್ದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ನಿಯಮಗಳು ಇದ್ದವು ಎಂದು ಹೇಳ್ತೀನಿ. ನಿಜವಾಗಲೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗಳು, ಕಾಲೇಜುಗಳು ಸಿಗಬೇಕಾದರೂ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಭದ್ರತೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳಿದ್ದವು. ನಿಯಮ ಮೀರಿದರೆ ಅಂಥವರು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗಂಡಸರಿಗೂ ಪ್ರವೇಶ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಮನೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನ್ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರವೇಶ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬಂದರೂ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಗಳನ್ನು (ಭೇಟಿಯಾದ ದಿನ, ಸಮಯ, ನಮಗೂ-ಅವರಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ, ಭೇಟಿಯ ಉದ್ದೇಶ, …) ಬರೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಜನ ಅಡುಗೆ ಹೆಂಗಸರಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಬಂದವರನ್ನು ಮೊದಲು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ಬಳಿಕ ನಮ್ಮ ಮಾತು. ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆ ಮೇಲೆ ಯಾರೂ ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬರುವಂತಿಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲದ್ರೂ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೂ ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸದವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಸುತ್ತ ಪೊಲೀಸರು ಗಸ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಡುಗೆ ಹೆಂಗಸರ ಮನೆಯಿಂದ ಯಾರಾದ್ರೂ ಬಂದ್ರೆ ಅಥವಾ ಅವರು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ನಮ್ಮಂತೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ, ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಗೆ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕಿ ಅಂತ ಯಾರು ಇರ್ತಾಳೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.

ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ವಾರ್ಡನ್ ಮಾತ್ರ ವಾರಕ್ಕೆರಡು&ಮೂರು ಸಲ ಬಂದು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣೆ, ಅವರ ಸುಖ-ದುಃಖ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಡುಗೆ ಹೆಂಗಸರು ಅಮ್ಮನಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂಕಟ, ನೋವಿಗೆ ಥೇಟ್ ಅಮ್ಮಂದಿರಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ಕಷಾಯ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ವಾರ್ಡನೇ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾಡಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದುಂಟು.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ರೂಪಿಸೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಖಾಸಗಿ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಅಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರಿ ಹಾಸ್ಟೇಲ್. ಇಲ್ಲಿ ಆಗ ಇದ್ದಿದ್ದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಬರೀ 225 ರೂ. ಫೀಜು. ಇದನ್ನೂ ನಾವು ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಬಿಟ್ಟಾಗ ವಾಪಸ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು!. ಇಂಥ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಗಳೂ ಇವೆ. ಆದರೆ, ಬೆರಳಣಿಕೆಯಷ್ಟು. ನಮ್ಮ ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ನ ನಿಯಮಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಆಗ ಅಪಥ್ಯ ಅನಿಸಿದರೂ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳು ಬೇಕೇ ಬೇಕಿತ್ತು.
****
ಆದರೆ, ಆನೇಕಲ್ ನ ಬಾಲಕಿಯರ ವಸತಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನನಗೆ ಕರುಳು ಚುರ್ರೆನಿಸಿತು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಿಸಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಪೋಷಕರು ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಪುಂಡ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಇರ್ತಾನೆ, ವಾಚ್ ಮನ್ ಇರ್ತಾನೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಬಡಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದಾದರೂ ಯಾವ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ? ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಗಂಡಸರೇ ಬೇಕೇ? ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಯಾಕೆ ನೇಮಿಸಬಾರದು? ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿರುವ ವಸತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕುಡುಕ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಗೆ ಅದೆಂಗೆ ಪ್ರವೇಶ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ರೇಪ್ ಆಗುತ್ತೆ? ಅಪ್ಪನೇ ಮಗಳ ಮೇಲೆ ರೇಪ್ ಮಾಡ್ತಾನೆ…ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು ಅಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಅಧಿಕಾರಿ(ದಕ್ಷರು)ಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಡವೇ? ಭದ್ರತೆ ಕೊಡಕ್ಕಾಗದವರು ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ಅಥವಾ ವಸತಿಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.
ಕೇವಲ ಆನೇಕಲ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಹಾಸ್ಟೇಲ್ /ವಸತಿಶಾಲೆಗಳು ಇವೆಯೋ?