-ದೀಪಾ ಗೋನಾಳ

ಬೋಳುಮರದ ನೆತ್ತಿ
ಮೇಲೆರಡು ಕಾಡು ಹಕ್ಕಿ
ಒಂದು ಗಂಡು ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು
ನೋಡುತಿಹವು
ಒಮ್ಮೆ ನೆಲ ಒಮ್ಮೆ ಮುಗಿಲು;
ಗೂಡು ಕಟ್ಟಲು ಹೊಸ ಟಿಸಳು;
ಉದುರಿದ ಹಣ್ಣೆಲೆಗಳ ತುಂಬು ಇನ್ನೂ
ಇದೆ ಹಸಿ-ಬಿಸಿ
ನೆಲದ‌ ಮೇಲಣ ಮಣ್ಣಿಗಾಂತ
ಹಣ್ಣೆಲೆ- ಎದೆಬಿರಿದ ಹಣ್ಣೂ
ಅದರಿಂದ ಹಡೆದ ಬೀಜಗಳು;
ನೆಲ ಪಿತಿಪಿತಿ
ಇದು ಸಂಜೆ

ಇಡೀ ಕಾಡು
ನಡುಗುತ್ತಿದೆ ತಾಳದೆ ಚಳಿ
ಮಂಜುಗಟ್ಟಿದೆ ಕೆರೆನೀರು
ಮರಗುತ್ತಿವೆ ಮರಗಳು
ನೋಡಲಾಗದೆ
ಜೀವ ಸಂಕುಲದ ನಡು-
ಕವ, ಬಿರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಮೊಗ್ಗು
ಅರಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಹೂ;
ಹಾರುತ್ತಿಲ್ಲ ತುಂಬಿ
ಇದು ಬೆಳಗು

ಅಪರಾಹ್ನಕ್ಕೆ;
ಒಣಗಿದ ತರಗೆಲೆಗೆ
ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದು
ಜಗತ್ತು ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕು
ಜಿಗಿಯುತ್ತವೆ ಜಿಂಕೆ
ಹೊಟ್ಟೆಯ ತಳದ ಬೊಟ್ಟಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟಿದ ಸುವಾಸನೆಯ
ಕಾಡೆಲ್ಲ ಹುಡುಕುತ್ತ;
ತಿಳಿಯಾದ ಕೆರೆಯ ಮೇಲೆ
ಹಂಸಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆ
ಮಹಾಪ್ರಾಣದ ಅಮ್ಮ
ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ
ಅಲ್ಪಪ್ರಾಣದ ಮರಿಗಳ ಹಿಂಡು
ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ
ಈಜುವವು ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ
ನುಲಿಯುತ್ತ

ಆ ಬೆಳಗಿಗೆ;
ತಣ್ಣಗೆ ಕೊರೆಯುವ ಮಂಜಿನಿಂದ
ಆವೃತವಾಗಿ ಪರದಾಡಬೇಕು
ಜೀವಿಗಳು ಉಸಿರಿಗೆ
ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಏನಾದರೂ
ಆಗಿಬಿಡಬಹುದು

ಇಲ್ಲವೇ-
ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ;
ಒಣಗಿದೆಲೆಯಲೆ ಮುಚ್ಚಿ
ಹೋದ ಕಾಡಿಗೆ
ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದು
ಎಲ್ಲ ಭಸ್ಮವಾಗಬಹುದು

ರಾತ್ರಿಗೆ;

ಪ್ರತಿ ಶಿಶಿರಕ್ಕು
ಹೀಗೆ ಆಗುವುದೇನೊ
ಇದೆಲ್ಲ ಮುಗಿದೆ ಹೋಗುವುದೇನೊ
ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಕವಿಗೆ
ಕವಿಯುತ್ತದೆ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ
ಮಮಕಾರದ ಮಂಜು
ಮರಗುತ್ತಾನೆ ಬೆಂದು
ಕರಕಲಾಗದಿರಲಿ ಈ
ಜಗವೆಂದು

ರಾತ್ರಿಗಳು ಉರುಳುತ್ತವೆ
ಗರಗರನೇ ಚಕ್ಕಡಿಯ
ಚಕ್ರದಂತೆ,
ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಈ ಕಾಲವೂ
ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಋತು,
ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ
ಹೊಸ ಚಿಗುರು
ವಸಂತನ ವಾಸನೆ
ಕಾಡ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಗೂಡುಗಳಲಿ
ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಸಾಲು
ಅಪ್ಪನ ಹಾರಾಟ
ಅವ್ವನಾದವಳ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಪುಕ್ಕ
ಜಗದ ತುಂಬ ಹೊಸ ಮಕ್ಕಳ ಕೇಕೆ
ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಲೂ
ಕೊಂಬೆಗಾಂತ ಗೂಡಿನಲೂ