-ಎಂ ಬಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಗೌಡ

ನೀನು ಹಚ್ಚಿದ ಕಿಚ್ಚು

ಎದೆಯ ಒಡಲೊಳಗೆ ಸುಡುತಿರುವ

ನೋವು.

–

ನೀನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ

ಒಡಲಿಗೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರ

ಭಾಗ್ಯ.

ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಮುತ್ತು

–

ಎದೆಯ ಕಾವಲಿ ಒಳಗೆ

ಹೂತಿಟ್ಟ ರಕ್ತದ

ಬೀಜ.

–

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ

ಬರದ ಭಾಗ್ಯವ ನೆನೆದು

ಮರುಗುವ

ಮುಳ್ಳು.

ನಿನ್ನ ಮಾಯದ ಮೋಡಿಗೆ

ಸಿಕ್ಕ ಜೀವಕ್ಕೆ, ನದಿಯ ಸುಳಿಗೆ

ಸಿಕ್ಕು ನಾಶವಾದ

ಭಾವ.

–

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ

ಎದೆಯೊಳಗೆ

ಕೆಂಪು ಕೆಂಪಾಗಿ

ರಕ್ತ ಸ್ತ್ರಾವ.

–

ನೀನೆ ಕಳಿಸಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾಡಿಗೆ

ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ

ಹೂ ಬಿಡುವ

ಕಾಲ.

–

ನಾವು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ

ಕಾನನದ ಮರ ಕೂಡ

ಸತ್ತು ಹೋದ ಸುದ್ದಿ

ನಿನ್ನವರೆಗೂ

ಬಂತಾ.

–

ಇರಲಿ ಇರಲಿ ಬಿಡು

ಸುಡಲಿ ಸುಡಲಿ ಬಿಡು

ನನ್ನ ಬದುಕ ದಾರಿಯ ಗುಂಟಾ

ಕೆಂಡ.