ಕಿರಣ್ ಕುಮಾರ್ 

ವಾರ್ಡ್ ರೋಬ್ ತೆರೆದರೆ ಸಾಲಾಗಿ ಹೆಣಗಳು ನೇತುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನವೇ. ಹೆಣವೋ, ತೊಗಲುಗೊಂಬೆಗಳೋ, ಏನೋ ಒಂದು. ಇವತ್ತಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಯಾವ ತೊಗಲನ್ನು ಧರಿಸುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಒಂದರ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದೆ. ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡು ಕೃತಕ ನಗೆ ನಕ್ಕ ಹೆಣ, ‘We will get back to you ASAP.’, ಎಂದಿತು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಣ ಎಚ್ಚತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಕೃತಕ ನಗೆ ಎಸೆದು, ‘ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ? ಮನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಆರಾಮಾ?’, ಎಂದಿತು.

ಈ ದಿನದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಹೆಣವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ. ಹೆಣದ ತೊಗಲನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಾನು ಜೀವವೇ ಇರದ, ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸತ್ತು ಸತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪದಗಳನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ಪೋಣಿಸಿ ಮುಂದಿದ್ದ ಉಳಿದವರ ಹೆಣಗಳಿಗೆ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ. ಆ ಹೆಣಗಳು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನಗೆ ನಕ್ಕು, ‘Pleasure meeting you.’, ಎಂದವು.