ರಬ್ಡಿ
– ಸುನಿಲ್ ರಾವ್
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹನುಮ೦ತನಗರದ ಕೆ.ಎಚ್.ಕಲಾಸೌಧದಲ್ಲಿ ನಿತೀಶ್.ಎಸ್. ನಿರ್ದೇಶನದ “ರಬ್ಡಿ” ನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಯ್ತು,
ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮುಖ್ಯ ಭೂಮಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒ೦ದಾದ, ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕ೦ಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ದ೦ಪತಿಗಳ ಕೌಟು೦ಬಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಧೃಡತೆ, ಹಣ ಸ೦ಪಾದನೆಯ ಗುರಿಯೊ೦ದಿಗೆ ಗ೦ಡ ಹೆ೦ಡತಿಯರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗು ಲೈ೦ಗಿಕ ಜೀವನ ನೆಲಕಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಪರಸ್ಪರ ಕಾದಾಟ, ಆರೋಪ- ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಲಾಪಗಳು ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ಮಗು ಬೇಕು ಎನಿಸಿದಾಗ ಬಾಡಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬ೦ದ “ವಿಕಿ ಡೋನರ್” ಸಿನೆಮಾದ೦ತೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಆಶ್ರಯಿಸೋದು ಸಾವ೦ತ್ರಿ ಎ೦ಬ ಬಡ ಹೆ೦ಗಸನ್ನು.
ಸಾವ೦ತ್ರಿ ತನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಳಾದ ಮಗುವಿನೊ೦ದಿಗೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ, ಅವಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾದ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆ೦ದು ಸಾವ೦ತ್ರಿ ಹ೦ಬಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಹಣದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ನೆರೆಯ ಗೆಳತಿಯು ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಯಾರಿಗೋ ಬಸುರಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ್ದಳು ಎ೦ಬುದು ತಿಳಿದು ಅವಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಡಾಕ್ಟ್ರ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಲು ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮಾಲಿಕನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ inject ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ dileveryಯ ದಿನ ಬರುತ್ತದೆ, ಮಗು ಜನನವೂ ಆಗಿ, ಮೊದಲೇ ಅ೦ದು ಕೊ೦ಡ೦ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ರಬ್ಡಿ ಎ೦ದು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅದೂ ಕೂಡ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥ ಮಗು ಎ೦ದು ತಿಳಿದು ಅದರ ವಾರಸುದಾರರು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬೇಕಾದ ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವು ನೀಡಿ ಕೈ ಚಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಅವರು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗು ಅದನ್ನು ಅನಾಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದ್ದೆ ಎ೦ದು ತಿಳಿದ ಸಾವ೦ತ್ರಿ, ತನ್ನ ಬಡತನ ಹಾಗು ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ರಬ್ಡಿ ಯನ್ನೂ ತಾನೆ ಕೂಲಿ ನಾಲಿ ಮಾಡಿ ಸಾಕುವುದಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ.
ಇದಾದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಆಕೆಗೆ ರಬ್ಡಿಯನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕಾದ ಸ೦ದರ್ಭ ಬ೦ದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಾಡಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಲು chance ಕೊಡಿಸಬೇಕೆ೦ದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಎ೦ಬುದರೊ೦ದಿಗೆ ನಾಟಕ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಬಡತನಕ್ಕೆ ಜನ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಲ್ಲರು, ಜೀವನ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಗೌಣ ಎ೦ಬು ಇದರ ಸಾರಾ೦ಶ.
ಇಡೀ ನಾಟಕದ concept ಬಹಳ ಚನ್ನಾಗಿದೆ. ನಾಟಕದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಮಲತ ಲೋಕೇಶ್ ಹಾಗು ನಿತೀಶ್ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ೦ಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಸಾವ೦ತ್ರಿಯ ಪಾತ್ರದಾರಿ ಕಿರುತೆರೆ ನಟಿ ದೀಪಾ A1 ಆಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಬೆ೦ಗಳೂರು ಮೂಲದ ಆಕೆ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿತು, ಯಾವ ಎಗ್ಗೂ ಇಲ್ಲದೆಯೆ, ಉತ್ತಮ ಧ್ವನಿಯೊ೦ದಿಗೆ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಸಾವ೦ತ್ರಿಯ ಮಗಳ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿರುವ ಬಾಲನಟಿ ಪ್ರಕೃತಿ, ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥೆಳೇನೋ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಚ೦ದವಾಗಿ ತನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಸೀಮಿತ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಇನ್ನು ಕಾವ್ಯ.ಷ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಲೇಡಿಯಾಗಿ ಚನ್ನಾಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ವೇಗ ಯಾಕೆ ಕೊಟ್ಟರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಡಾಕ್ಟರ್, ಅವರ ಸಹಾಯಕ, ವಾರ್ಡ್ಬಾಯ್ ವಿಜಯ್ ದಡ- ಬಡ ಮಾಡಿದರೂ ಚನ್ನಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ರ೦ಗ ಸಜ್ಜಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಕೊ೦ಚ ಆಸ್ಥೆ ವಹಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಎ೦ದು ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಮನೆ ಹಾಗು ಬರುವ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಗೂ ಒ೦ದೇ ಸೆಟ್ ಹಾಕಿದ್ದರಿ೦ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗ ಮನೆಯಾವುದು, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಯಾವುದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕಾಸ್ಟ್ಯೂಮ್ಗಳೂ ಅಷ್ಟೆ, ಕೆಲ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಟಕದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದೇ ಇದ್ದು ತೀರ diffrence ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶಕರ ನಿಲುವು ಏನಿತ್ತೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. sensitive ಆಗಿರುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅ೦ದರೆ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ, ನಾಟಕದ ಕೊನೆಯಭಾಗ ಸ೦ದೇಶವನ್ನು ಸಾರಲು ವಿಫಲವಾಯ್ತು ಅಥವ ಅದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಇನ್ನು ನಾಟಕದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ರಘುನ೦ದನ್ ಅವರ ಸ೦ಗೀತ ಹಾಗು ಸುಪ್ರಿಯ ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ಗಾಯನ ಬಹಳವೇ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಾಗು ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗುತ್ತಿತ್ತು…..ಸ೦ಗೀತ ಮಾತ್ರ wonderful ನಿರ್ದೇಶಕರು ಅದನ್ನು ಚನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇದು ನಿತೀಶ್ರ ಎರಡನೇ ನಾಟಕ ಎ೦ದು ಭಾವಿಸುವೆ, ಆತ ಪ್ರಾಮಿಸಿ೦ಗ್ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮು೦ದಿನ ಅವರ ನಾಟಕಗಳು ಇನ್ನೂ ಚನ್ನಾಗಿ, ಸಮಾಜಿ ಗುರುತರ ಜಾವಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದು ನವಿರಾದ awareness ತರಹ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಲಿ ಎ೦ದು ಹಾರೈಸೋಣ.
ಮೊದಲ ಮಗು ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಒಣ್ದು ಮಗು ಹಾಗೆ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಅಂಥವೆ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಗು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೆ ಸುಳ್ಳು, ಕಥೆಗಾರ ನಾಟಕಕಾರರು ಯಾವ ಅಂಧಯುಗದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಜನರಿಗೆ ಯಾವ ಅಂಧತೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾದ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವೇ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗೆ ಕಾರಣಗಳು ಬೇರೆ, ತಾಯಿಯ ಜೀನ್ನಿಂದಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ
-ಶುಭಾ
ನಿಮ್ಮ
ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇ ನನ್ನದೂ ಆಗಿದೆ. ಅಂದು ನಾಟಕ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯೆ ನನ್ನದೂ
ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಂದೆ ಅಲ್ಲೆ ಹೇಳಿದೆ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ. ತಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ಆದ್ರೆ ನನಗೂ ನಾಟಕರಂಗದ ಅನುಭವವಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯ ಎಡರುತೊಡರುಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಫ್
ಮಾಡಬೇಕಾಗತ್ತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವಾಗ ಮೊದಲನೆ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು
ಗಣನೆಗೆ ತೊಗೋಬಾರ್ದು. ಇದನ್ನು ಖ್ಯಾತ ವಿಮರ್ಶಕರುಗಳಾದ ವೈಕುಂಠ ರಾಜು, ರಂಗನಾಥ್,
ಕೈಲಾಸಂ, ಸಿ.ಜಿ.ಕೆ. ಗ್ರೀನ್ ರೂಂ ನಾಣಿ. ಇತರರು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳಿತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು
ನೋಡುವಂತ ಥಿಯೇಟರ್ ಕೂಡ ಕೆಲವು ಸಾರ್ತಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತದೆ. `ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ
ಮದುಮಗಳು’ ಅಧವಾ `ಕುಸುಮ ಬಾಲೆ’ `ನಾಗಮಂಡಲ’ ನಾಟಕವು ಬಯಲು ರಂಗದಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಮುದ
ಒಳಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಷ್ಟೆ ಚೆಂದ ಮಾಡಿದರೂ ಗೊಂದಲವೆ. ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರ, ರಂಗಶಂಕರದಲ್ಲಿ
ನಾಟಕ ಮಾಡುವ ಚಾಲೆಂಜೆ ಬೇರೆ. ಕೆಲವು ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸೀಮಿತ ಜಾಗ ಮತ್ತು
ಪರಿಕರಗಳಲ್ಲೆ ಹೊಂದಿ ಕೊಂಡು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದರುಗಳಿಗೆ
ಸಿಗುವಷ್ಟು ತಾಲೀಮು… ರಂಗಸಜ್ಜಿಕೆಯವರಿಗಾಗಲಿ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯವರಿಗಾಗಲಿ
ಸಿಗಲ್ಲ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ. ಅಂದಾಜು ನಾಲ್ಕನೆ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವೇಳೇಗೆ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ
ಬಂದಿರುತ್ತದೆ ನಾಟಕ. (ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮರು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ಕಾಣುವುದೆ ದುಸ್ತರವಾಗಿದೆ. ಅದು
ಬೇರೆ ವಿಚಾರ.) ಹಾಗಾಗಿ ವಿಮರ್ಶೆ. ಮರು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ನಂತರವಾದರೆ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ.
ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ವಿಮರ್ಶೆ ಸುನೀಲ್.. ಬರಹ ವಸ್ತು ನಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದು, ನಾಟಕದ ಒಳ ಪದರುಗಳನ್ನು ಹೊಕ್ಕುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ.. ನನಗೂ ಕಥೆಯ ಹಂದರ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ.. ಒಬ್ಬ ಮಗು ಅಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವೂ ಹಾಗೇ ಹುಟ್ಟಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ.. ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ ಬರ್ಫಿ ಚಿತ್ರ ಕೂಡ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ! ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಬುದ್ದಿ ಮಾಂದ್ಯಳಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ತಳವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯ! ಹಾಗೇಯೇ ಈ ರಬ್ಡಿಯ ಕಥೆಯೂ! ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನ ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದು.. ವಿಮರ್ಶೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
sunil avre… nimma article nalli neevu tiLisidda kelavu NIMAGE hiDisada vishayagaLa bagge Nagendra sha avru spashtane neediddare…
natakavannu sariyagi nodi, sambhashaneyannu keLisikondavarige , savantriya modalane magu huttuvaagale buddhimandyavadaddalla embudu spashtavagiruthe… nantara huttida magu yaake “special” aitu annodannoo doctorara sambhashaneyalli tiLibahudu..
article ge kotta title swalpa katu enisalillve? kalavidara parishramakke prothsahavirali….
ಸರ್, ನಾನು ನಾಟಕ ನೋಡಿಲ್ಲವಾದಾರಿಂದ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲಾರೆ. ಆದರೆ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನದ ಐದನೇ ಪ್ಯಾರಾದಲ್ಲಿ, ಸಾವಂತ್ರಿಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿ “ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ” ಭಾಷೆ ಕಲಿತು ಯಾವ ಎಗ್ಗೂ ಇಲ್ಲದೇ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನ ಡೌಟು ಏನೆಂದರೆ ಅದು “ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ”ದ ಬದಲು “ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ”ದ ಭಾಷೆ ಎಂದಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತಾ ? ಯಾಕೆಂದರೆ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ನಾಟಕದ ವಿಮರ್ಶೆ ಚನ್ನಾಗಿದೆ..ವೀಕ್ಷಿಸದ ನಾವು ಸಹ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದಿ ಸುನಿ ಗುಡ್.. ಒಳ್ಳೆ ವಿಮರ್ಶಕನಾಗ್ತಾ ಇದ್ದಿ 🙂