ಶೂದ್ರ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ 

ಶಿವಶಂಕರ ಭಟ್ಟ ಅವರಿಗೆ ಗುಮಾನಿ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಡಿಗರು ಮತ್ತು ಲಂಕೇಶ್ ಅವರು ಶೂದ್ರ ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿಲ್ಲ ಎಂದರೂ ನಂಬದೇ ಇರಬಹುದು.ಇರಲಿ ಯಾರನ್ನೋ ನಂಬಿಸಲು ನಾನು ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಂತಿಂಥವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನೋಲೋಕದ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದು. ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದರ್ಭ ನಮಗೆ ಏನೇನೋ ಕೊಡಬಲ್ಲುದು .ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವೈಶಾಲ್ಯತೆ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಂಡಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಸುಮಾರು ಮೂರೂವರೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಬಹಿರಂಗ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ಶೂದ್ರ ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ, ಹಿಟ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಮೂರೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈನ್ ಟೈನ್ ಮಾಡ್ತೀರಿ ಎಂದು ಬರೆದಾಗ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಅಡಿಗರು ಓದಿ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಸಿನಿಕತನದಿಂದ ಸಂಭ್ರಮಪಡಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿದ್ದರು.

ಅಡಿಗರು ಮತ್ತು ಲಂಕೇಶ್ ಅವರ ನಡುವೆ ಗಾಢವಾದ ಜೀವನ ಸಂಬಂಧಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೇತುವೆಯು ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರಿಗೆ ಅಡಿಗರನ್ನು ನೋಡುವ ತುಡಿತ ದಟ್ಟವಾಗಿದ್ದುದು. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ನಾನಾ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳಾದ ಕಿ.ರಂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ದೀರ್ಘವಾದ ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ‘ಕನಸಿಗೊಂದು ಕಣ್ಣು’ವಿನ ಆ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಭೂತರಾಗಿದ್ದರು.

ಭಟ್ಟರೇ ಒಂದು ನೆನಪಿರಲಿ: ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸಂಬಂಧ ವೃದ್ಧಿಸುವುದು ಗುಮಾನಿ ಮತ್ತು ಸಂಕುಚಿತತೆಯಿಂದಲ್ಲ.ಅದು ಜೀವನಾನುಭವದ ಚೇತೋಹಾರಿತನದಿಂದ.

ಕೊನೆಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲು ಬಯಸುವೆ:

ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಚೈತನ್ಯಶೀಲತೆ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ; ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು, ಮಾಸ್ತಿ, ಅಡಿಗ, ಲಂಕೇಶ್, ಅನಂತಮೂರ್ತಿ, ಕಾರಂತ ಮುಂತಾದ ಚಿಂತಕರಿಂದ.

ಕೊನೆಗೂ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮಂಥ ಭಟ್ಟರೊಬ್ಬರು ಇರ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಸದಾ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ಷಮಿಸಿ , ಇಷ್ಟು ಮಾತುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ.

ನಿಮ್ಮ,

ಶೂದ್ರ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್