ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನ೦ತರ ಮತ್ತೆ ನಾ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗ..

– ರವಿ ಹೆಗ್ಡೆ

 

ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೈಮರಿ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ನನಗೆ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಶಾಲೆಯ ನೆನಪು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಸಿದ್ದಾಪುರ ನಾನು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದ ಊರು. ಈಗಲೂ ಯಾರಾದರೂ ಸಿದ್ದಾಪುರ ಅಂದರೆ ಸಾಕು, ನನ್ನ ‘ಮಾದರಿ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆ ಬಾಲಿಕೊಪ್ಪ’ ಕುರಿತು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ತೀವ್ರ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಆ ಶಾಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ. ಈಗ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷದಿಂದ ಯಾಕೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿಬರಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರಸಂಗವೂ ಒದಗಿಬಂದಿತ್ತು. ಸೋ… ಸುಮಾರು 30 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ನಾನು ಆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗ ರಜೆ! ಆದರೂ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಗಳು, ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ, ಏನೇನು ಕಿತಾಪತಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೇ ಮುದಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕಳೆದು ಬಂದೆ. ಆ ಶಾಲೆ ಅಂದು ಹೇಗಿತ್ತೋ ಇಂದೂ ಹಾಗೇ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಅಂದು ನಾನು ಪುಟಾಣಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣವೋ ಏನೋ… ಶಾಲೆ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು. ಇಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಇದೇನಿದು ಇಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕ ಶಾಲೆಯಾ! – ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಒಂದರಿಂದ ಏಳನೇ ತರಗತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಠಡಿಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವಾಗ ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಾನೇ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದು ನಿಜ. ಮಿದುಳೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಿಪಿಯು! (ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ – ಒಂದು ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ತರಗತಿ ಕಲಿತ ಶಾಲಾ ಕೊಠಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಡಾರ್ಲಿಂಗ್ ಡಾಟರ್.)]]>