ಕೋ. ಚೆನ್ನಬಸಪ್ಪ, (ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರು |

ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಆಹಾರ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ. ಆಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಬದುಕಬಹುದು. ಅದರೆ ನೀರು ಇಲ್ಲದೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನವೂ ಬದುಕುಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅವಶ್ಯವಾಗಿರುವ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಒದಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಸಾಧನೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದರ್ಜೆಗೇರಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಜನರು ಖಾಲಿ ಕೊಡ ಹಿಡಿದು ಸರತಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ನಮ್ಮೂರು ಬೆಂಗಳೂರು- ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕುಡಿಯೋ ನೀರು” ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಈ ಸರ್ಕಾರ “ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಬಡಜನರಿಗೆ 2 ರೂಪಾಯಿಗೆ ಒಂದು ಕೆ.ಜಿ. ಅಕ್ಕಿ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ” ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಮೇರೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬಂದದ್ದು. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಈಗ ಶಿವರಾತ್ರಿ ದಿನ ಗಂಗಾಜಲ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಗಂಗಾಜಲ ಕೊಟ್ಟರೆ ಜನರ ನೀರಿನ ಬವಣೆ ತೀರಿಹೋಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಈ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಜಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಖಜಾನೆಯಿಂದ ಹಣ ಕೂಡ ಖರ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಯೋಜನೆಗಳು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿವೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದೇ ರಸ್ತೆಗೆ ಡಾಂಬರು ಹಾಕಲು ಆರು ಬಾರಿ ಹಣ ಮಂಜೂರಾಗಿದೆ. ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಡಾಂಬರೀಕರಣವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ರಸ್ತೆ ಮಾತ್ರ ಅದೇ ದುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇಂಥ ಹಗರಣಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಯಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ.
ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಸೈಕಲ್ ಕೊಡುವ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರ ಮಕ್ಕಳೇ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಣ ನುಂಗಿ ಹಾಕಿದರು ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಹಗರಣ ಹೊರಬಿತ್ತು. ಇದು ಯಾರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ? ಯಾವ ಥರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ?
“ನಮ್ಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದವರು ನಮಗೆ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಹೋದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲಾ ಗೋಳಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಶಾಲೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದರೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದರೆ ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಯಾರು ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ? ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಡಿ ಎಂದು ಹೇಳುವುದೂ ತಪ್ಪೇ ಹಾಗಾದರೆ? ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ತಪ್ಪನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಬಾರದು ಎಂದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅರ್ಥವೇನು?
ಈ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲ-ಶಾಸಕರ ಖರೀದಿ, ಹಗರಣಗಳು, ರೆಸಾರ್ಟ್ ರಾಜಕೀಯ, ಆಂತರಿಕ ಕಚ್ಚಾಟ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೇಗಾಗಬೇಕು?
ಇನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇವರ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ. ಬಳ್ಳಾರಿ ಹತ್ತಿರ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದರ್ಜೆಯದ್ದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಎಕರೆ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಬಂಜರು ಭೂಮಿ ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯಂತಹವರಿಗೆ ಇಂಥ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ರೈತರು ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನೈಸ್ ಯೋಜನೆಯ ಉದಾಹರಣೆ ನೋಡೋಣ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ಹೆದ್ದಾರಿ ಮಾಡಲು 6900 ಎಕರೆ ಭೂಮಿ ಬೇಕು. ಆದರೆ ನೋಟಿಫೈ ಆಗಿರುವ ಜಮೀನು ೨೧,೦೦೦ ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು! ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಟೌನ್‌ಶಿಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಟೌನ್‌ಶಿಪ್ ಎಂದರೆ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ದಂಧೆ.
ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರವಾಹ ಪೀಡಿತರಿಗೆ 50,000 ಮನೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಜನರು ಈಗಲೂ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲೋ, ತಗಡಿನ ಶೆಡ್‌ಗಳಲ್ಲೋ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು. ಕೂಸು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾತಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿ ಸ್ಥಾನ ಕಾದಿರಿಸಬೇಕು. ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾವ ಮಾದರಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ?
ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಧನೆ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಹಿರಾತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಗೋಬೆಲ್ಸ್ (ಹಿಟ್ಲರ್‌ನ ಪ್ರಚಾರ ಮಂತ್ರಿ) ಸಿದ್ಧಾಂತ ‘ಒಂದು ಸುಳ್ಳನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಜನ ನಂಬಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ’ ಎಂಬುದರ ಆಚರಣೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಧನೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳಿನ ಸಮುದ್ರ.